در آن اتفاق مشخص نشد بعداز چه رویاعطا کرد شدیدی، مانند احتمالاً فوران حریقفشان یا این که لغزش لایهی زمین، یا این که زمینلرزه، دریاچه، دی اکسید کربنی را که در ته خویش انبار کرده بود «بالا آورد»، گویی درِ شیشهی نوشابهی گازدارِ گرم گردیدهای را گشوده کرده باشند. ابر ناپیدایی از گاز، زمین را آموخت و هزار و هفتصد نفر را کشت. فوران مشابهی در سال 1984 در دریاچهی مونون (در به عبارتی قربت) سی و هفت نفر را معلم خصوصی فیزیک در مشهد کشت.
محققان برآورد مینمایند در دهههای پیشین آدم هر ساله به صورت میانگین نزدیک به پنج و نیم میلیارد تُن کربن با سوزاندن سوختهای فسیلی به جو نبی میباشد، در حالی که لوازمهای اندازهگیری صرفا معدل مقداری بیش تر از سه میلیارد تُن در سال را تصویب کردهاند. پییترتنس (از ادارهی ملی اقیانوس نگاری و جو امریکا) ذکر داشت: «ارتقا حقیقی وواقعی کربن را با تمرکز فراوان می دانیم. سازه براین دو و نیم میلیارد بدن کربن هر سال جایی میرود البته نمیدانیم کجا)).»
اقیانوس بازه زمانی هاست نهانگاه عمده فرض شدهاست. فیتوپلانکتونها (گیاهان ریزِ آبیرنگ) با فوتوسنتز، دی اکسید کربن را مصرف مینمایند. (پلانکتون جان دار خاصی وجود ندارد بلکه گروهای میباشد از گیاهان و جانوران ریزِ شناور در آبِ سطحی، که به عنوان مثال، پارهای از جلبکها و پارهای از آمیبها را دربرمیگیرد. فیتوپلانکتون، پلانکتون گیاهی میباشد، در قبالِ زوئوپلانکتون که پلانکتون جانوری میباشد.) بعد از مرگ، قالبی فیتوپلانکتون تهنشین میگردد و مقدار یه خرده کربن را به خویش به ته میبرد
البته رسیدگیهایی هم وجود دارا هستند که آرم دادهاند که اقیانوسها نمیتوانند ترازو دی اکسید کربن ناپدید گردیده را توجیه نمایند. تنس ذکر کرد: «در حال حاضر به حیث میرسد که آنچه به اقیانوسها میرود بسیار اندک میباشد که بیشخیس آن به مملکتهای معتدل نیمکُرهی شمالی میرود. اما اینگونه وجود ندارد که ما به مکان معینی پی برده باشیم. هنوز صحیح نمیدانیم کجا میرود.»
گیاهان بی آبی نیز با فوتوسنتز، دی اکسید کربن را جذب مینمایند. اما پژوهشگران میگویند به اختلال میاقتدار گیاهان بهخصوص یا این که حوزههایی از سیاره را مشخص و معلوم کرد که مقدار هنگفتی گاز را به خویش بگیرند
یک کدام از جاهای در مظان اتهام، ماندابهای گندیده میباشد. گنداب و بیشههای گندابی مقدار فراوانی دی اکسید کربن جذب مینمایند. باران اسیدی رشد خزه و گیاهان گندابی را تحریک مینماید. کلینجر گمان داشت کهاین رشد می بایست جذب کلی گاز را در بیشتراز نیم قرن قبلی افزوده باشد. وی اعلام کرد: «زمینهای گندابی، نیروهای بومشناختی مؤثری میباشند و تردیدی وجود ندارد در چرخهی کربن نقشی عمده داراهستند.»
در آن اتفاق مشخص نشد بعداز چه رویاعطا کرد شدیدی، مانند احتمالاً فوران حریقفشان یا این که لغزش لایهی زمین، یا این که زمینلرزه، دریاچه، دی اکسید کربنی را که در ته خویش انبار کرده بود «بالا آورد»، گویی درِ شیشهی نوشابهی گازدارِ گرم گردیدهای را گشوده کرده باشند. ابر ناپیدایی از گاز، زمین را آموخت و هزار و هفتصد نفر را کشت. فوران مشابهی در سال 1984 در دریاچهی مونون (در به عبارتی قربت) سی و هفت نفر را معلم خصوصی فیزیک در مشهد کشت.
محققان برآورد مینمایند در دهههای پیشین آدم هر ساله به صورت میانگین نزدیک به پنج و نیم میلیارد تُن کربن با سوزاندن سوختهای فسیلی به جو نبی میباشد، در حالی که لوازمهای اندازهگیری صرفا معدل مقداری بیش تر از سه میلیارد تُن در سال را تصویب کردهاند. پییترتنس (از ادارهی ملی اقیانوس نگاری و جو امریکا) ذکر داشت: «ارتقا حقیقی وواقعی کربن را با تمرکز فراوان می دانیم. سازه براین دو و نیم میلیارد بدن کربن هر سال جایی میرود البته نمیدانیم کجا)).»
اقیانوس بازه زمانی هاست نهانگاه عمده فرض شدهاست. فیتوپلانکتونها (گیاهان ریزِ آبیرنگ) با فوتوسنتز، دی اکسید کربن را مصرف مینمایند. (پلانکتون جان دار خاصی وجود ندارد بلکه گروهای میباشد از گیاهان و جانوران ریزِ شناور در آبِ سطحی، که به عنوان مثال، پارهای از جلبکها و پارهای از آمیبها را دربرمیگیرد. فیتوپلانکتون، پلانکتون گیاهی میباشد، در قبالِ زوئوپلانکتون که پلانکتون جانوری میباشد.) بعد از مرگ، قالبی فیتوپلانکتون تهنشین میگردد و مقدار یه خرده کربن را به خویش به ته میبرد
البته رسیدگیهایی هم وجود دارا هستند که آرم دادهاند که اقیانوسها نمیتوانند ترازو دی اکسید کربن ناپدید گردیده را توجیه نمایند. تنس ذکر کرد: «در حال حاضر به حیث میرسد که آنچه به اقیانوسها میرود بسیار اندک میباشد که بیشخیس آن به مملکتهای معتدل نیمکُرهی شمالی میرود. اما اینگونه وجود ندارد که ما به مکان معینی پی برده باشیم. هنوز صحیح نمیدانیم کجا میرود.»
گیاهان بی آبی نیز با فوتوسنتز، دی اکسید کربن را جذب مینمایند. اما پژوهشگران میگویند به اختلال میاقتدار گیاهان بهخصوص یا این که حوزههایی از سیاره را مشخص و معلوم کرد که مقدار هنگفتی گاز را به خویش بگیرند
یک کدام از جاهای در مظان اتهام، ماندابهای گندیده میباشد. گنداب و بیشههای گندابی مقدار فراوانی دی اکسید کربن جذب مینمایند. باران اسیدی رشد خزه و گیاهان گندابی را تحریک مینماید. کلینجر گمان داشت کهاین رشد می بایست جذب کلی گاز را در بیشتراز نیم قرن قبلی افزوده باشد. وی اعلام کرد: «زمینهای گندابی، نیروهای بومشناختی مؤثری میباشند و تردیدی وجود ندارد در چرخهی کربن نقشی عمده داراهستند.»
کیهانی مهیا مینماید.